Το ξημέρωμα της 26ης Ιουλίου 1963 έμοιαζε με όλα τα προηγούμενα. Οι καμπάνες από το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, στις πλαγιές του Πεταλά, καλούσαν τους πιστούς της Στάνου να συμμετάσχουν στον εορτασμό της Αγίας. Για τους κατοίκους της περιοχής ήταν
μια παράδοση που επαναλαμβανόταν κάθε χρόνο και αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους.Από τις πρώτες πρωινές ώρες, δεκάδες άνθρωποι κατευθύνθηκαν προς τη λίμνη Αμβρακία. Η συντομότερη διαδρομή για το ξωκλήσι ήταν με τις ξύλινες βάρκες που μετέφεραν τους προσκυνητές στην απέναντι όχθη. Μετά τη Θεία Λειτουργία θα ακολουθούσε το καθιερωμένο πανηγύρι, όπως συνέβαινε κάθε χρόνο. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνη η ημέρα θα εξελισσόταν σε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που γνώρισε ποτέ η Αιτωλοακαρνανία.
Δείτε το σχετικό βίντεο:
Μια δεύτερη βάρκα, η οποία ακολουθούσε σε μικρή απόσταση, έγινε η μοναδική ελπίδα για όσους πάλευαν να κρατηθούν στην επιφάνεια. Ο βαρκάρης αποβίβασε πρώτα τους επιβάτες του στην ακτή
και επέστρεψε αμέσως στο σημείο του ναυαγίου, καταφέρνοντας να διασώσει 13 ανθρώπους. Για τους υπόλοιπους, όμως, ήταν ήδη αργά. Ο τραγικός απολογισμός ήταν 26 νεκροί, στην πλειονότητά τους παιδιά και νέοι ηλικίας από 8 έως 42 ετών. Με το πρώτο φως της ημέρας ξεκίνησαν οι έρευνες για τον εντοπισμό των θυμάτων, σε μια επιχείρηση που συγκλόνισε ολόκληρη την περιοχή. Η είδηση βύθισε στο πένθος τη Στάνο, την Αμφιλοχία και ολόκληρη την Αιτωλοακαρνανία. Η τραγωδία της λίμνης Αμβρακίας παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο πολύνεκρα ναυτικά δυστυχήματα που έχουν σημειωθεί σε ελληνική λίμνη.
Σήμερα, η πρόσβαση στο ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής γίνεται οδικώς. Κοντά στο σημείο του ναυαγίου έχει ανεγερθεί ένα λιτό μνημείο, ως ελάχιστος φόρος τιμής στους ανθρώπους που χάθηκαν εκείνο το καλοκαιρινό πρωινό του 1963.
Περισσότερες από έξι δεκαετίες έχουν περάσει από τότε, όμως η μνήμη της τραγωδίας παραμένει ζωντανή. Οι παλαιότεροι εξακολουθούν να θυμούνται τις δραματικές εκείνες ώρες, ενώ οι νεότερες γενιές συνεχίζουν να μαθαίνουν την ιστορία ενός γεγονότος που σημάδεψε για πάντα τον τόπο και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορικής μνήμης της Αιτωλοακαρνανίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου