Θόας ο Αιτωλός: Ο γρήγορος, ο ρήτορας, ο τελευταίος της γενιάς του

 

Ο Θόας, γιος του Ανδραίμονα και της Γόργης, γεννήθηκε σε μια εποχή όπου η Αιτωλία έβραζε από μύθους, αίμα και βασιλικές τραγωδίες. Εγγονός του Οινέα, ανιψιός του Μελέαγρου και ξάδελφος του Διομήδη, κουβαλούσε στις φλέβες του μια από τις πιο ένδοξες αλλά και καταραμένες δυναστείες της μυκηναϊκής Ελλάδας. Το όνομά του —από το θοός, «γρήγορος»— δεν ήταν τυχαίο. Ήταν φτιαγμένος για μάχη.

Πριν ακόμη ξεκινήσει ο Τρωικός Πόλεμος, η οικογένεια του Θόα είχε σχεδόν αφανιστεί. Οι γιοι του Οινέα είχαν πεθάνει, ο Μελέαγρος είχε χαθεί μετά το κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου, και ο θρόνος είχε περάσει στον Ανδραίμονα, πατέρα του Θόα, μέσα από πολιτικές ανατροπές και εξορίες. Ο Θόας ήταν ο μόνος που είχε απομείνει για να σηκώσει το βάρος της Αιτωλίας. Κι όμως, όταν ήρθε η ώρα, στάθηκε αντάξιος της γενιάς του.

Νέος ακόμη, ταξίδεψε στη Σπάρτη για να διεκδικήσει την Ελένη. Εκεί έδωσε τον Όρκο του Τυνδάρεω — έναν όρκο που θα τον έδενε αργότερα με την τύχη της Τροίας. Όταν ο Πάρης άρπαξε την Ελένη, ο Θόας δεν είχε επιλογή: έπρεπε να εκστρατεύσει.

Και το έκανε με τρόπο που θα ζήλευαν πολλοί βασιλιάδες: 40 μαύρα καράβια γεμάτα Αιτωλούς πολεμιστές τον ακολούθησαν στην Τροία. Στο έπος του Ομήρου, ο Θόας δεν είναι απλώς ένας ακόμη βασιλιάς. Είναι ένας από τους προμάχους, τους άντρες της πρώτης γραμμής.

Στη Ραψωδία Δ, σκοτώνει τον Θράκα ηγεμόνα Πείροο με ένα χτύπημα στο στήθος. Τραβά το δόρυ από το σώμα του νεκρού, σκίζει την κοιλιά του με το σπαθί — και μόνο η περικύκλωση από τους Θράκες τον αναγκάζει να υποχωρήσει. Όταν ο Έκτορας ζητά μονομαχία, ο Θόας είναι από τους πρώτους που σηκώνονται. Ο κλήρος πέφτει στον Αίαντα, αλλά η παρουσία του Θόα ανάμεσα στους εννέα κορυφαίους ήρωες δείχνει το κύρος του. Στη Ραψωδία Ν, ο Ποσειδώνας διαλέγει να εμφανιστεί με τη μορφή του Θόα για να εμψυχώσει τους Αχαιούς. Αυτό δεν είναι μικρό πράγμα: ο θεός διάλεξε τη μορφή ενός άντρα που οι στρατιώτες σέβονταν βαθιά.

Όταν ο Έκτορας αντεπιτίθεται, ο Θόας προτείνει την πιο λογική στρατηγική: να υποχωρήσει ο στρατός οργανωμένα, ενώ οι γενναίοι σχηματίζουν ανθρώπινο τείχος. Η ψυχραιμία του σώζει ζωές. Όταν ο Αχιλλέας επιστρέφει στη μάχη, ο Θόας είναι ένας από τους τρεις άντρες που επιλέγονται να παραλάβουν τα δώρα της συμφιλίωσης. Δεν επιλέγεις τυχαία έναν τέτοιο άνθρωπο.

Στη Μικρή Ιλιάδα και στα Μεθ’ Όμηρον, ο Θόας γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακός: Μαστιγώνει τον Οδυσσέα για να τον κάνει αγνώριστο πριν μπει κρυφά στην Τροία. Τραυματίζει τον Πάρη στον μηρό. Σώζει τον Αγαμέμνονα και τον Μενέλαο από τον Ευρύπυλο. Βγαίνει από τους πρώτους από τον Δούρειο Ίππο και ανοίγει τις πύλες της πόλης.

Ο Θόας δεν ήταν απλώς παρών στην άλωση της Τροίας — ήταν από τους πρωταγωνιστές της.

Όταν ο Οδυσσέας εξορίζεται προσωρινά, βρίσκει καταφύγιο στην Αιτωλία. Ο Θόας τον φιλοξενεί, τον τιμά, και ο Οδυσσέας παντρεύεται την κόρη του. Αποκτούν έναν γιο, τον Λεοντόφονο. Η σχέση τους δεν ήταν απλώς πολεμική — ήταν οικογενειακή. Ο γιος του Θόα, ο Αίμονας, και ο εγγονός του, ο Όξυλος, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επιστροφή των Ηρακλειδών στην Πελοπόννησο. Ο Όξυλος γίνεται βασιλιάς της Ήλιδας και συνδέεται με την ίδρυση των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Θόας δεν ήταν μόνο ήρωας — ήταν ο γενάρχης μιας ιστορικής δυναστείας.

Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Θόας και οι γονείς του τάφηκαν στην Άμφισσα. Το 2014, ανακαλύφθηκε εκεί ένας μυκηναϊκός θολωτός τάφος γεμάτος όπλα, χρυσά δαχτυλίδια και σφραγιδόλιθους. Η χρονολόγηση ταιριάζει απόλυτα με την εποχή του Θόα. Ίσως να μην μάθουμε ποτέ αν ο τάφος ήταν δικός του — αλλά όλα δείχνουν προς τα εκεί.

Ήταν πολεμιστής, ρήτορας, στρατηγός, διπλωμάτης, φίλος, βασιλιάς. Ήταν ο τελευταίος της γενιάς του και ο πρώτος μιας νέας. Ήταν ο άντρας που ο Ποσειδώνας διάλεξε για προσωπείο. Ήταν ο άντρας που γύρισε ζωντανός από την Τροία όταν όλοι οι άλλοι χάθηκαν.

Και πάνω απ’ όλα, ήταν ο Θόας ο Αιτωλός — ο γρήγορος, ο ορμητικός, ο ακατάβλητος.

Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου

Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου - La Grèce sur les ruines de Missolonghi, Ευγένιος Ντελακρουά, 1826, Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπορντώ (Musée des Beaux-Arts de Bordeaux).

Άγνωστες Πτυχές και Μαρτυρίες για την Έξοδο του Μεσολογγίου

 

Το Μεσολόγγι, από το φθινόπωρο του 1825 έως την άνοιξη του 1826, μετατράπηκε αργά και βασανιστικά σε έναν τόπο όπου η ζωή και ο θάνατος μπλέκονταν καθημερινά. Στην αρχή, οι πολιορκημένοι είχαν ακόμη ελπίδα· υπήρχαν τρόφιμα, υπήρχε οργάνωση, υπήρχε η

Η εισβολή των Γαλατών στην Ελλάδα

 

Μετά την κατάρρευση του κράτους του Λυσίμαχου το 281 π.Χ. και τη δολοφονία του Σέλευκου, η Μακεδονία βρέθηκε σε αναστάτωση. Τότε εμφανίστηκαν οι Γαλάτες, οι οποίοι, συνοδεύοντας αυτήν τη φορά και τα γυναικόπαιδά τους,

Ο Μέντης και οι Ταφίοι

Στις ακτές της Ακαρνανίας, υπήρχε ένας θαλασσινός λαός σχεδόν ξεχασμένος σήμερα: οι Ταφίοι. Μια φυλή ναυτικών και πειρατών που κυριαρχούσε στα νησιά του Ιονίου.

Lysimachus the Acarnanian

 

Many were the teachers and educators of Alexander the Great, but few influenced him deeply and shaped his character and personality. The greatest of all was of course Aristotle, whose influence on the young king was enormous, as is known. There were others too,

Evinos- Marpissa- Idas

    Marpissa was the daughter of the river god Evinus and the granddaughter of the god of war Ares. When he once visited Aetolia, Idas, a Messenian hero who was considered the strongest and most daring of men, happened to be at a festival, on Mount Chalkis (Varasova), dedicated to the goddess Artemis.