Στη μυθολογική γεωγραφία της αρχαίας Αιτωλίας, λίγες μορφές συγκεντρώνουν τόση δραματική ένταση όσο ο Οινέας, βασιλιάς της Καλυδώνας. Το όνομά του συνδέεται τόσο στενά με την ιστορία της αμπελοκαλλιέργειας και του κρασιού όσο και με μία από τις πιο τραγικές οικογενειακές αφηγήσεις της ελληνικής μυθολογίας — εκείνη του Καλυδώνιου κάπου και του γιου του, Μελέαγρου.
Το ξημέρωμα της 26ης Ιουλίου 1963 έμοιαζε με όλα τα προηγούμενα. Οι καμπάνες από το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, στις πλαγιές του Πεταλά, καλούσαν τους πιστούς της Στάνου να συμμετάσχουν στον εορτασμό της Αγίας. Για τους κατοίκους της περιοχής ήταν
Υπήρξε μια εποχή που η ζωή στην Αιτωλοακαρνανία είχε τον δικό της ρυθμό. Έναν ρυθμό που τον καθόριζε ο καπνός. Από τα πρώτα χαράματα μέχρι αργά το βράδυ, χιλιάδες άνθρωποι εργάζονταν στα χωράφια, στις λιάστρες και στις καπναποθήκες, ενώ ολόκληρες οικογένειες ζούσαν από μία καλλιέργεια που σημάδεψε όσο λίγες την ιστορία του τόπου.
Ενημέρωση: δημοσιεύτηκε το Β' μέρος της ιστορίας.
Ο Θόας, γιος του Ανδραίμονα και της Γόργης, γεννήθηκε σε μια εποχή όπου η Αιτωλία έβραζε από μύθους, αίμα και βασιλικές τραγωδίες. Εγγονός του Οινέα, ανιψιός του Μελέαγρου και ξάδελφος του Διομήδη, κουβαλούσε στις φλέβες του μια από τις πιο ένδοξες αλλά και καταραμένες δυναστείες της μυκηναϊκής Ελλάδας. Το όνομά του —από το θοός, «γρήγορος»— δεν ήταν τυχαίο. Ήταν φτιαγμένος για μάχη..jpg)
.png)
